Τρίτη, 30 Απριλίου 2013

Ο ματωμένος Μάης του 1886 Χρονικό - ρεπορτάζ του Κουβανού επαναστάτη - ποιητή Χοσέ Μαρτί.






Τιμώντας την παγκόσμια εργατική Πρωτομαγιά, δημοσιεύουμε αποσπάσματα ενός χρονικού, που έγραψε ο μεγάλος επαναστάτης και ποιητής της Κούβας, Χοσέ Μαρτί (1850-1895), για τα γεγονότα του ματωμένου Μάη του 1886, στο Σικάγο.
Ο Χοσέ Μαρτί υπήρξε μια πολύπλευρη προσωπικότητα. Επαναστάτης και διανοούμενος, έδωσε και τη ζωή του στον αγώνα για την ανεξαρτησία της χώρας του.
Παράλληλα, ασχολήθηκε με όλα τα είδη τέχνης. Δεν ήταν μόνον ο μεγάλος ποιητής της Κούβας, ο οποίος άνοιξε καινούριους δρόμους για την ποίηση. Ηταν και σπουδαίος πεζογράφος. Εγραψε δοκίμια, χρονικά και άρθρα, τα οποία χαρακτηρίζονται από πολιτικό στοχασμό και ευαισθησία απέναντι στα κοινωνικά γεγονότα, που συγκλόνιζαν την εποχή του.
Εζησε στις ΗΠΑ, προετοιμάζοντας τον αγώνα της ανεξαρτησίας της πατρίδας του Κούβας, και βίωσε όλη την ένταση της εργατικής εξέγερσης την Πρωτομαγιά του 1886, στο Σικάγο.
Σχετικά με τα γεγονότα του Μάη του 1886, ο Χοσέ Μαρτί έγραψε δύο χρονικά, τα οποία δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα του Μπουένος Αϊρες, «Nacion».
Τα αποσπάσματα που παραθέτουμε είναι από το 2ο χρονικό, το οποίο ο Μαρτί το έγραψε μετά την εκτέλεση των διαδηλωτών εργατών, και το έστειλε, το Νοέμβρη του 1887, στην «Nαcion», στην οποία δημοσιεύτηκε τη 1η Γενάρη του 1888:
Ο Χοσέ Μαρτί
«Νέα Υόρκη, Νοέμβρης 1887
Κύριε διευθυντά της "Nacion"
Ούτε ο φόβος προς την κρατική δικαιοσύνη, ούτε η τυφλή συμπάθεια προς αυτούς που την απορρίπτουν, πρέπει να οδηγεί την κριτική σκέψη των λαών, καθώς και αυτόν που αφηγείται τα γεγονότα.
Την ελευθερία υπηρετεί άξια μόνον αυτός που την προφυλάσσει από εκείνους που την καταστρέφουν με τα λάθη τους. Δεν αξίζει τον τίτλο του υπερασπιστή της ελευθερίας εκείνος που από φόβο δικαιολογεί τα βίτσια και τα εγκλήματά τους.
Ούτε, επίσης, αξίζουν συγνώμη εκείνοι, που, ανίκανοι να δαμάσουν το μίσος και την αντιπάθεια που τους προκαλεί το έγκλημα, κρίνουν τα κοινωνικά εγκλήματα χωρίς να γνωρίζουν και να εκτιμούν τις ιστορικές αιτίες που τα γέννησαν.
Με επιβλητική πορεία, και σκεπασμένα τα φέρετρά τους με λουλούδια και τα πένθιμα πρόσωπα των οπαδών τους, έφτασαν στον τάφο οι 4 "αναρχικοί" εργάτες, οι οποίοι εκτελέστηκαν στην αγχόνη, καθώς και εκείνος που αυτοκτόνησε με μια βόμβα δυναμίτη, που είχε κρυμμένη στα μαλλιά του.
Οι νεκροί είχαν κατηγορηθεί σαν δράστες και συνένοχοι του θανάτου ενός αστυνομικού, κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης διαμαρτυρίας για το θάνατο έξι εργατών από τα χέρια της αστυνομίας, στη σύγκρουση που έγινε γύρω από το μοναδικό εργοστάσιο που δούλευε, παρά και ενάντια στην απεργία.
Είχαν κατηγορηθεί ότι κατασκεύασαν και εκσφενδόνισαν τη βόμβα που σκότωσε τον αστυνομικό, και μετά προκάλεσε το θάνατο άλλων έξι και τραυμάτισε πολλούς.
Το δικαστήριο καταδίκασε τον έναν σε 15 χρόνια φυλακή και τους άλλους 6 με ποινή το θάνατο στην αγχόνη.
Σαν σταγόνες αίματος που φέρνει η θάλασσα, ήταν στις ΗΠΑ οι επαναστατικές θεωρίες των Ευρωπαίων εργατών. Ομως, ήλθαν μετά ο διαβρωτικός πόλεμος, η δύναμη και η κυριαρχία των ισχυρών, η δημιουργία κολοσσιαίων περιουσιών, η μετανάστευση από την Ευρώπη και η επάρκεια εργατών διατεθειμένων να υπηρετούν τα ανόσια συμφέροντα. Η Δημοκρατία μετατράπηκε σε μια καμουφλαρισμένη μοναρχία. Οι Ευρωπαίοι μετανάστες κατήγγειλαν με οργή τα δεινά που πίστευαν ότι είχαν αφήσει οριστικά πίσω τους, στη δεσποτική πατρίδα τους.

Παρασκευή, 26 Απριλίου 2013

Στα μεταλλεία της Τσουκικαμάτα: Η γέννηση της ταξικής συνείδησης του Γκεβάρα.



Ο Ερνέστο Γκεβάρα στην Τσουκικαμάτα, 1952.
Στην Τσουκικαμάτα της Χιλής, ανάμεσα στις 13 με 16 Μαρτίου του 1952, είναι που ο Ερνέστο Γκεβάρα ντε λα Σέρνα αρχίζει να γίνεται ο “Τσε”. Εκεί αρχίζει να αντιλαμβάνεται πλέον τις έντονες ταξικές ανισότητες, τον καθημερινό αγώνα των εργατών για το μεροκάματο και την άνιση μάχη τους με το Κεφάλαιο που γέννησε ο ιμπεριαλισμός στη Νότια Αμερική.
Γράφει ο Τσε στίς σημειώσεις του ταξιδιού του, τις γνωστές και ως “Ημερολόγια Μοτοσυκλέτας”: “Εκεί (στο χωριό Μπακεδάνο) γίναμε φίλοι με ένα ζευγάρι χιλιανών εργατών που ήταν κομμουνιστές. Στο φως ενός κεριού που ανάψαμε για να φτιάξουμε ματέ και να φάμε λίγο ψωμοτύρι, τα συσπασμένα χαρακτηριστικά του εργάτη αποκτούσαν κάτι το μυστηριώδες και το τραγικό, ενώ με το απλό και εκφραστικό του λεξιλόγιο μας διηγιόταν για τους τρείς μήνες που πέρασε στην φυλακή, για τη γυναίκα του, που τον είχε ακολουθήσει πιστά, πεινασμένη, για τα παιδιά, που τα είχαν αφήσει σε έναν πονόψυχο γείτονα, για την ανώφελη περιπλάνηση του σε αναζήτηση δουλειάς, για τους συντρόφους που εξαφανίστηκαν μυστηριωδώς και που, καταπώς έλεγαν, τους είχαν ρίξει στη θάλασσα. Αυτό το ζευγάρι, που τουρτούριζε μέσα στη νύχτα της ερήμου, κολλημένοι ο ένας στον άλλο, ήταν η ζωντανή εικόνα των προλετάριων όλου του κόσμου. Δεν είχαν ούτε μια τριμμένη κουβέρτα να σκεπαστούν. Τους δώσαμε λοιπόν μια απο τις δικές μας και εμείς βολευτήκαμε όπως όπως κάτω από την άλλη. Ήταν από εκείνες τις φορές που υπέφερα πολύ από το κρύο, αλλά και που ένιωσα πιο αδελφωμένος με αυτό το, άγνωστο για μένα, ανθρώπινο είδος.” [...] (Ημερολόγια Μοτοσυκλέτας, Ν.Σ Λιβάνης, 2004, σελ.148-149).

Τετάρτη, 24 Απριλίου 2013

Ενρίκε Καπρίλες: Ο εκλεκτός των αμερικανών και η προσπάθεια αποσταθεροποίησης της Βενεζουέλας.



Εάν θα έπρεπε να ονοματίσουμε κάποιον ως “πρόσωπο της εβδομάδας” που πέρασε για τη Λατινική Αμερική, αυτός θα ήταν ο Ενρίκε Καπρίλες. Ο ηγέτης της βενεζοελάνικης αντιπολίτευσης υπήρξε ο αρνητικός πρωταγωνιστής της μετεκλογικής ταραχής στη χώρα η οποία κόστισε τις ζωές οκτώ πολιτών και περισσότερους απο 60 τραυματίες. Δεν πρόκειται για ένα τυχαίο πρόσωπο που έτυχε να βρεθεί στην ηγεσία της συντηρητικής αντιπολίτευσης. Ο 41χρονος Καπρίλες-Ραντόνσκι, γόνος μιας εκ των πλουσιότερων οικογενειών του Καράκας, θεωρείται ο “εκλεκτός” της Ουάσινγκτον που θα μπορούσε να “σπάσει” τη 14χρονη κυριαρχία του Τσαβισμού στη Βενεζουέλα.

Το όνομα του Καπρίλες έχει συνδεθεί με δύο σημαντικά γεγονότα που έλαβαν χώρα κατά το παρελθόν και σχετίζονται άμεσα με την προσπάθεια αποσταθεροποίησης της χώρας: το πρώτο είναι η επίθεση υποστηρικτών της αντιπολίτευσης στην κουβανική πρεσβεία του Καράκας το 2002 και το δεύτερο η εν ψυχρώ δολοφονία του εισαγγελέα Ντανίλο Άντερσον το Νοέμβρη του 2004. Σημειώνεται ότι ο εισαγγελέας Άντερσον, με εντολή του οποίου ο Καπρίλες είχε συλληφθεί και προφυλακιστεί για παραβίαση ιδιωτικής περιουσίας (κουβανική πρεσβεία), ερευνούσε την υπόθεση του αποτυχημένου πραξικοπήματος εναντίον του Τσαβες που επιχειρήθηκε τον Απρίλη του 2002. Στη δε λίστα έρευνας του δολοφονηθέντα εισαγγελέα υπήρχαν τα ονόματα 400 περίπου αντιτσαβιστών, μεταξύ των οποίων και ο τέως πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχάνων της Βενεζουέλας, Πέδρο Καρμόνα. Στο προεκλογικό του πρόγραμμα ο Καπρίλες είχε δεσμευτεί να χορηγήσει "αμνηστία" στον Καρμόνα ο οποίος έχει βρει άσυλο στην Κολομβία διαφεύγοντας την σύλληψη για πιθανή συμμετοχή στο παραπάνω έγκλημα. 

Σε επίσημα έγγραφα του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, τα οποία είχαν δει το φως της δημοσιότητας μέσω Wikileaks, υπάρχουν αναφορές στον Ενρίκε Καπρίλες, κάτι που αποδεικνύει τις ιδιαίτερες σχέσεις της αμερικανικής κυβέρνησης με τη δεξιά αντιπολίτευση και το κόμμα Primero Justicia (Πρώτα Δικαιοσύνη). Ο ίδιος ο Καπρίλες άλλωστε έχει ταξιδέψει πολλές φορές στις ΗΠΑ προκειμένου να συναντηθεί με γερουσιαστές και μέλη του κονγκρέσου, πρωτίστως ρεπουμπλικάνους αλλά και δημοκρατικούς, που ουδέποτε έκρυψαν τις εχθρικές απέναντι στη Μπολιβαριανή Επανάσταση πεποιθήσεις τους.

Όπως αναφέρει ο δημοσιογράφος Jean Guy Allard, το ίδιο το Primero Justicia δημιουργήθηκε βάσει σχεδιασμού και χρηματοδότησης από την USAID, μέσω του Εθνικού Κληροδοτήματος για τη Δημοκρατία (NED) και του International Republican Institute. Για το ρόλο του NED οι Τάϊμς της Νέας Υόρκης είχαν γράψει: "Το NED ιδρύθηκε με σκοπό να διαπράτει δημοσίως αυτά που έκανε υπογείως και με άκρα μυστικότητα η CIA επι δεκαετίες. Δίνει 30 εκατομμύρια δολάρια ετησίως προκειμένου να στηρίξει (φιλοαμερικανικά) πολιτικά κόμματα, οργανώσειςαντιφρονούντων και άλλου είδους πολιτικές ενώσεις σε πολλές γωνιές του κόσμου"Κάτι πουείχε επιβεβαιώσει δημοσίως και ο πρώτος πρόεδρος του NED, Καρλ Γκερσμαν το 1986"Είδαμε πως η λειτουργία πολιτικών ομάδων τις προηγούμενες δεκαετίες θεωρούνταν υποβοηθούμενη από την CIA, το είδαμε τη δεκαετία του '60 και αποφασίσαμε να βάλουμε ένα τέλος ιδρύοντας το NED"Πρόκειται δηλαδή για δημιούργημα της αμερικανικής κυβέρνησης και των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ με την θεσμική, πολιτική και οικονομική κάλυψη μη-κυβερνητικών οργανισμών. Πληροφορίες αναφέρουν ότι η USAID (Υπηρεσία των Ηνωμένων Πολιτειών για τη Διεθνή Ανάπτυξη που έχει αναμειχθεί σε ουκ ολίγες χρηματοδοτήσεις φιλοαμερικανικών, φιλοιμπεριαλιστικών, δικτατορικών καθεστώτων) προσέφερε περισσότερα απο 5 εκατομμύρια δολάρια για την πολιτική συγκρότηση της βενεζοελάνικης άκρας δεξιάς. Ο σκοπός δεν ήταν άλλος από την ανάπτυξη αντιδραστικών θυλάκων ενάντια στη Μπολιβαριανή Επανάσταση και τη δημιουργία βάσης ψηφοφόρων για την αντιπολίτευση. Ταυτόχρονα όμως προωθείται και η πολιτική πλατφόρμα του Primero Justicia ως νεοφιλελεύθερης δύναμης που θα ακυρώσει στην πράξη της όποιες κοινωνικές κατακτήσεις της περιόδου Τσάβες. Κάτι που, σε περίπτωσηεπικράτησης της αντιπολίτευσης, θα σήμαινε το πέρασμα πολλών μεγάλων εταιρειών (π.χ.Petroleos de Venezuela SA) σε χέρια αμερικανικών πολυεθνικών, ταυτόχρονα με την κατάργηση των κοινωνικών προγραμμάτων και την ιδιωτικοποίηση των παροχών σε εθνικό και τοπικό επίπεδο. 

Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η τακτική επικοινωνία του Ενρίκε Καπρίλες με την αμερικανική πρεσβεία αλλά και αξιωματούχους της κυβέρνησης των ΗΠΑ. Σε απόρρητο διπλωματικό έγγραφο του 2006 που είχε αποκαλύψει η ιστοσελίδα Wikileaks, ο Καπρίλες (δήμαρχος του πρωτευουσιάνικου προαστίου Μπαρούτα τότε) φέρονταν να έχει συναντήσεις τόσο με τον αμερικανό πρέσβη στο Καράκας όσο και με τον Πολιτικό Σύμβουλο της Πρεσβείας ο οποίος δρούσε ως μυστικός πράκτορας για λογαριασμό της CIA. Η συνάντηση αφορούσε τη δυνατότητα του Καπρίλες να αναλάβει ενεργό πολιτικό ρόλο στην αντιπολίτευση – κάτι που τελικώς έγινε. Για τον ίδιο λόγο ο ίδιος ταξίδεψε σε Ουάσινγκτον και Νέα Υόρκη όπου είχε συναντήσεις με υψηλόβαθμα στελέχη της εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας των ΗΠΑ, μεταξύ των οποίων τον τότε υφυπουργό εξωτερικών της κυβέρνησης Μπους και τον Διευθυντή του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας Νταν Φισκ. Το 2012, ευρισκόμενος στην Κολομβία ο αρχηγός της αντιπολίτευσης είχε συνάντηση με τον στρατηγό Μάρτιν Ντέμσι του Γενικού Επιτελείου Στρατού των ΗΠΑ. 

Η συνεργασία αμερικανικής κυβέρνησης και Καπρίλες ενδέχεται να κρύβει πολλά σκοτεινά σημεία, μιας και τα έγγραφα του Στείτ Ντιπάρτμεντ όπου γίνεται αναφορά στην πολιτική κατάσταση της Βενεζουέλας περιέχουν αρκετές σβησμένες παραγράφους – κάτι που σύμφωνα με τον Jean Guy Allard σημαίνει πως υπάρχουν πτυχές της συνεργασίας αυτής που οι ΗΠΑ δεν θα ήθελαν ποτέ να γίνουν γνωστές. Μια απ' αυτές ενδέχεται να σχετίζεται, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, με τη δολοφονία του εισαγγελέα Άντερσον το 2004, οι ηθικοί αυτουργοί της οποίας έχουν βρει άσυλο στη Φλόριδα και με τους οποίους έχει συνδεθεί το όνομα του Καπρίλες.

Σε κάθε περίπτωση, ο ηγέτης της βενεζοελάνικης αντιπολίτευσης και πολιτικός αντίπαλος του Νικολάς Μαδούρο δείχνει να είναι απόλυτα ελεγχόμενος από την Ουάσινγκτον. Αυτό του έχει δώσει την απαραίτητη οικονομική ισχύ την οποία και χρησιμοποίησε για τη δημιουργία πολυδάπανης προεκλογικής καμπάνιας. Το αδύνατο του σημείο είναι όμως ότι γνωρίζει ήδη πολλά για τις προθέσεις και τις υπόγειες δραστηριότητες των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα κάτι που, σύμφωνα με άρθρο της “Φωνής της Ρωσίας”, τον θέτει στην πρώτη θέση των υπόπτων σε περίπτωση που ξεκινήσει έρευνα για τα βαθύτερα αίτια της ασθένειας του Τσάβες.

Πηγές: Jean-Guy Allard/Coalicion Venezuela Estamos Contigo, Voice of Russia. via Prensa Rebelde

Παρασκευή, 19 Απριλίου 2013

Οι δράστες στη Μανωλάδα έχουν όνομα και επίθετο.






Η συγκλονιστική μαρτυρία που έφτασε στην ΚΕΕΡΦΑ και είναι ηχογραφημένη από τον Λιεντού, εργαζόμενο στην «Βαγγελάτος ΑΕ», την εταιρία της οποίας οι μπράβοι πυροβόλησαν στο ψαχνό τους απλήρωτους μετανάστες , είναι αποκαλυπτική για την άνεση με την οποία προσλαμβάνει ομάδες εργατών και τις αφήνει απλήρωτες. 

Όμως το σκάνδαλο είναι τεράστιο διότι οι ίδιοι οι μπράβοι είχαν σύρει το περασμένο Αύγουστο ένα Αιγύπτιο εργαζόμενο-πάλι απλήρωτο- μέσα στο κεντρικό δρόμο της Μανωλάδας και του έσπασαν το χέρι! 

Τι απόγινε άραγε η καταγγελία, της ΚΕΕΡΦΑ ότι τότε σε επίσκεψη έξω από τις εγκαταστάσεις της Βαγγελάτος ΑΕ υπήρξε καταδίωξη από μπράβους σε βάρος γνωστού δημοσιογράφου(Α.Χ) και του συντονιστή της ΚΕΕΡΦΑ Πέτρου Κωνσταντίνου; Γιατί η ΕΛΑΣ δεν μπόρεσε να εξιχνιάσει το όχι και τόσο άλυτο μυστήριο για το οποίο η τοπική κοινωνία είχε εξαγριωθεί για την δυσφήμιση που δέχονταν όλοι ως εγκληματίες και ρατσιστές; 

Ποιοι εξασφάλισαν μια τέτοιας έκτασης ασυλία και με τι ανταλλάγματα άραγε; Ποιος είναι ο ρόλος των τοπικών Αστυνομικών αρχών; 

Ο Λιεντού, ένας εργάτης από το Μπαγκλαντές που βρέθηκε μαζί με άλλους διακόσιους απλήρωτους συναδέλφους του στις εγκαταστάσεις της Βαγγελάτος ΑΕ. Είχαν ειδοποιηθεί από το αφεντικό ότι θα τους πλήρωναν νωρίς στις 1μμ, μετά τους είπαν να περάσουν στις 5μμ και τελικά στις 6μμ τους ανακοίνωσαν ότι πρέπει να φύγουν διότι θα δουλέψει άλλη ομάδα και όχι οι ίδιοι. Τότε τρείς που τους κατονομάζει ο Λιεντού πυροβόλησαν στο ψαχνό τραυματίζοντας περίπου είκοσι από αυτούς. 

Ο Λιεντού αναφέρει ότι του είπαν «φύγετε γιατί θα σας σκοτώσουμε και θα σας κάψουμε αν ξανάρθετε». Αναφέρει μάλιστα ότι χρωστάει πολλά λεφτά σε πολλούς εργάτες. 

Ένοχη για τα ρατσιστικά κατορθώματα των αφεντικών είναι η ίδια η πολιτική της κυβέρνησης που κάνει πλάτες στις πιο αδίστακτες εργοδοσίες για να καταπατούν κάθε συλλογική σύμβαση, να αφήνουν απλήρωτους τους εργαζόμενους, να τσαλαπατάνε τις ελευθερίες όλων μας. Είναι η πολιτική του ρατσισμού που με τις επιχειρήσεις σκούπα, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, την επίθεση στο δικαίωμα στην ιθαγένεια για τα παιδιά και πάνω από όλα με την συντήρηση του καθεστώτος παρανομίας χιλιάδων μεταναστών και όχι την νομιμοποίηση τους κάνει τους εργάτες βορά στην μαύρη εργασία που δίνει τεράστια κέρδη στο κάθε εργοδότη. 

Έφτασε η ώρα να βάλουμε τέλος στην άγρια εκμετάλλευση στα φραουλοχώραφα της Μανωλάδας. Να βάλουμε τέλος στις ρατσιστικές επιθέσεις των αφεντικών. 

Καλούμε τα Εργατικά Κέντρα της Ηλείας και της Πάτρας, όλα τα πρωτοβάθμια σωματεία στην εκπαίδευση και την υγεία, τους φοιτητικούς συλλόγους της Πάτρας, την αριστερά, να δώσουμε μαζί με τους μετανάστες τη μάχη για να ξηλώσουμε τα κυκλώματα της άγριας εκμετάλλευσης και τους ρατσισμού από τη περιοχή. 

Η 1Η Μάη πρέπει να γίνει μέρα καθολικής Γενικής Απεργίας, σε όλη τη Ελλάδα. Να φτάσει ΚΑΙ στα φραουλχώραφα της Νεάς Μανωλάδας. 


Ο συγκεκριμένος σύμφωνα με το http://www.okaa.gr κάνει εξαγωγές σε άλλες χώρες αλλά και εισαγωγές από τη Λατινική Αμερική. Για την ακρίβεια, εμφανιζονται 3 ονόματα ΒΑΓΓΕΛΑΤΟΣ ΝΙΚΟΣ, ΒΑΓΓΕΛΑΤΟΣ ΜΑΚΗΣ, ΒΑΓΓΕΛΑΤΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ . 

Καλλιεργεί 400 στρέμματα φράουλα. Σήμερα έκανε τον ψόφιο, αφού τον συνέλαβαν προσποιήθηκε καρδιακό πρόβλημα και τον πήγανε στο κέντρο υγείας Βάρδας, όπου συνάντησε (ξανά) όλους σχεδόν τους μετανάστες που πριν έδιωξε.

Πηγή : Εργασιακό Δελτίο via Praxis

Δευτέρα, 15 Απριλίου 2013

Νίκη Μαδούρο στις προεδρικές εκλογές στη Βενεζουέλα.

            


Ο υποψήφιος του κυβερνώντος κόμματος Νίκολας Μαντούρο αναδεικνύεται νικητής των προεδρικών εκλογών στη Βενεζουέλα με 50,76% των ψήφων, ανακοίνωσε η εκλογική αρχή. Η νίκη αυτή επιτρέπει στον Μαδούρο να συνεχίσει τη σοσιαλιστική πολιτική του προκατόχου του Ούγκο Τσάβες. Ο επίσης προεδρικός υποψήφιος Ενρίκε Καπρίλες τόνισε πως δεν αναγνωρίζει το αποτέλεσμα των εκολογών και ζήτησε να καταμετρηθούν όλες οι ψήφοι, μία προς μία από την αρχή.


Ο κυβερνήτης της πολιτείας Μιράντα και νεότερος αντίπαλος του Μαδούρο, ο Ενρίκε Καπρίλες έλαβε ποσοστό 49,07% στις εκλογές αυτές.

Ο πρόεδρος της εκλογικής αρχής κάλεσε τον λαό της Βενεζουέλας να σεβαστεί τα αποτελέσματα.

Στις πρώτες του δηλώσεις μετά την ανακοίνωση του αποτελέσματος, ο Μαδούρο απηύθυνε έκκληση για ηρεμία. «Δεν θέλουμε βία, θέλουμε ειρήνη», τόνισε μιλώντας ενώπιον πλήθους οπαδών του που συγκεντρώθηκαν έξω από το προεδρικό μέγαρο στο Καράκας.

Δήλωσε ακόμη ότι δέχεται να ελεγχθεί το αποτέλεσμα των εκλογών. «Η αντιπολίτευση ζητεί έλεγχο των εκλογικών αποτελεσμάτων, δεχόμαστε ευχαρίστως να διεξαχθεί ο έλεγχος αυτός. Ζητώ επίσημα από την εθνική εκλογική αρχή να πραγματοποιήσει έλεγχο», σημείωσε.

Οι υποστηρικτές του γιόρτασαν με πυροτεχνήματα τη νίκη στο Καράκας, ενώ εκείνοι της αντιπολίτευσης αντέδρασαν έντονα διαμαρτυρόμενοι για το αποτέλεσμα.

Δεν αναγνωρίζει το εκλογικό αποτέλεσμα ο Καπρίλες

Πάντως, ο προεδρικός υποψήφιος Ενρίκε Καπρίλες, σε συνέντευξη Τύπου που έδωσε μετά την επίσημη ανακοίνωση του Μαδούρο ότι «νίκησε σε αυτές τις δίκαιες εκλογές», διευκρίνισε ότι δεν αναγνωρίζει το αποτέλεσμα των εκλογών και ζητεί από την εθνική εκλογική αρχή να καταμετρηθούν όλες οι ψήφοι, μία προς μία από την αρχή.

Νωρίτερα ο Καπρίλες είχε καταγγείλει εκλογικές παρατυπίες, κάνοντας λόγο για προσπάθεια «να αλλάξει η βούληση που εξέφρασαν οι πολίτες».

«Προσπαθούν να ψηφίσουν σε κλειστά εκλογικά τμήματα», ανέφερε σε μήνυμά του στο twitter και απαίτησε από το Εθνικό Εκλογικό Συμβούλιο να κηρύξει το επίσημο τέλος της ψηφοφορίας. «Η κυβέρνηση είναι απελπισμένη. Θα ανακοινώσει αποτελέσματα που δεν υπάρχουν», πρόσθεσε.

Τα εκλογικά κέντρα επρόκειτο να κλείσουν στις 22.30 GMT, αλλά πολλά έμειναν ανοιχτά για να ψηφίσουν οι πολίτες που περίμεναν στην ουρά για να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα.

Απαντώντας στις καταγγελίες ο αντιπρόεδρος της χώρας Χόρχε Αραέζα υποστήριξε ότι η κυβέρνηση διασφαλίζει τον σεβασμό στη βούληση των πολιτών. «Πρόσεχε, Καπρίλες. Προσοχή αντιπολίτευση», τόνισε στο επίσημο κανάλι VTV.

Κατά τη διάρκεια των εκλογών, ο εκπρόσωπος της αντιπολίτευσης είχε καλέσει τους πολίτες να αναφέρουν τυχόν παρατυπίες και διαβεβαίωσε ότι «η χιονοστιβάδα των ψήφων» θα ήταν η καλύτερη απάντηση στην απάτη. Σύμφωνα με τον Καπρίλες, οι αρχές είχαν στείλει μηνύματα σε κρατικούς υπαλλήλους και άλλους ψηφοφόρους ωθώντας τους να ψηφίσουν υπέρ του αντιπάλου του Νίκολα Μαδούρο.

via tvxs

Σάββατο, 13 Απριλίου 2013

Zapata Se Queda.



Son las tres de la mañana,
dicen que pena un santito, 
bajito yo oigo que dice: 
"caminale despacito ay mamá, caminale despacito". 
Mi sueño me dice no vaya,
mis piernas me dicen tantito, 
y cuando ya me doy cuenta caramba, 
me muevo poco a poquito ay mamá, 
me muevo poco a poquito. 
Serás tu Zapata, el que escucho aquí, 
con tu luz perpetua, 
que en tus ojos vi, 
en mi mente se oye, 
que me dice así, 
que en mi mente se oye, 
que me dice así, 
por la sombra de la ceiba, 
se escucha un disparo, 
y cayó un gallo negro, 
por la calle de Milagros. 
Si tú dices que me quieres, 
con el todo a todo, 
y te vas tú conmigo, 
levantamos polvo. 

Ay, ay, ay, ay, 
cuando sueño contigo, 
se dibuja el sereno, 
por todo mi camino. 
Ay, ay, ay, ay, 
cuando sueño contigo, 
no hay ni miedo ni duda, 
sobre mi destino.

Epa, mi señor del rayo. 
Pa´Zapata. Goza, Goza. 
De Sur a Norte y del Norte al Sur. 
Celso Piña y Totó la Momposina.

Son las tres de la mañana, 
dicen que pena un santito, 
bajito yo oigo que dice: 
"caminale despacito ay mamá, caminale despacito". 
Mi sueño me dice no vaya, 
mis piernas me dicen tantito, 
y cuando ya me doy cuenta caramba, 
me muevo poco a poquito ay mamá, 
me muevo poco a poquito. 
Serás tu Zapata, el que escucho aquí, 
con tu luz perpetua, 
que en tus ojos vi, 
en mi mente se oye, 
que me dice así, 
que en mi mente se oye, 
que me dice así, 
por la sombra de la ceiba, 
se escucha un disparo, 
y cayó un gallo negro, 
por la calle de Milagros. 
Si tú dices que me quieres, 
con el todo a todo, 
y te vas tú conmigo, 
levantamos polvo. 

Ay, ay, ay, ay, 
cuando sueño contigo, 
se dibuja el sereno, 
por todo mi camino. 
Ay, ay, ay, ay, 
cuando sueño contigo, 
no hay ni miedo ni duda, 
sobre mi destino.
Si no bailas no gozas. 
Si no gozas no comes. Ay, ay.

Παρασκευή, 12 Απριλίου 2013

Φώκλαντς και Πινοσέτ: Η μαύρη “κληρονομιά” της Θάτσερ στη Λατινική Αμερική.



Οι λαοί της Λατινικής Αμερικής δεν είχαν κανένα λόγο να πενθήσουν στο άκουσμα της είδησης του θανάτου της “Σιδηράς Κυρίας”. Το όνομα της Μάργαρετ Θάτσερ, πρωθυπουργού του Ηνωμένου Βασιλείου από το 1979 έως το 1990, έχει άλλωστε συνδιαστεί με δύο μαύρες σελίδες της σύγχρονης λατινοαμερικανικής ιστορίας: αυτή του ιμπεριαλιστικού πολέμου στα νησιά Φώκλαντς το 1982 αλλά και της στενής πολιτικής σχέσης που η “Σιδηρά” Θάτσερ διατηρούσε επί χρόνια με το χιλιανό δικτάτορα Αουγκούστο Πινοσέτ. Και στις δύο περιπτώσεις η πρωθυπουργός της Βρετανίας ταυτίστηκε απόλυτα με τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα των ΗΠΑ – υπήρξε άλλωστε στενή φίλη και συνεργάτης του προέδρου Ρόναλντ Ρίγκαν - στην περιοχή, προωθώντας συμμαχίες τέτοιες που θα διασφάλιζαν την αποικιοκρατική παρουσία του Λονδίνου στη νότια Αμερική.

Για την Αργεντινή και το λαό της, η Μάργκαρετ Θάτσερ ήταν νεκρή εδώ και χρόνια. Η λατινοαμερικάνικη χώρα είχε βιώσει έντονα τις ανθρώπινες απώλειες που είχε προκαλέσει η απόφαση της “Σιδηράς Κυρίας” να διατάξει ένοπλη επέμβαση στις νησίδες Φωκλαντς. Η διαμάχη Αργεντινής και Ηνωμένου Βασιλείου για τα εν λόγω νησιά έχει παρελθόν καθώς και οι δύο χώρες τα διεκδικούν – η πρώην βρετανική αυτοκρατορία μάλιστα είχε ανοιχτούς λογαριασμούς για τα Φωκλαντς και με την Ισπανία, την αποικιοκρατική δύναμη που κατείχε την Αργεντινή πριν το 1816. Ήταν επόμενο οι αργεντίνοι να υποδεχθούν ψυχρά και αδιάφορα το θάνατο της 87χρονης βρετανίδας τέως πρωθυπουργού. Ο λαός της Αργεντινής άλλωστε είχε χάσει σε αυτόν τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο 649 στρατιώτες. Από το προεδρικό μέγαρο της Αργεντινής δεν υπήρξε καμία επίσημη ανακοίνωση σχετικά με το θάνατο της Θάτσερ, ενδεικτικό αν μη τι άλλο της ψυχρής σχέσης που διατηρούν – 31 χρόνια μετά τον αιματηρό πόλεμο – Μπουένος Άϊρες και Λονδίνο.

Εμιλιάνο Ζαπάτα: Γη και Ελευθερία (και μια επιστολή του για τη Ρωσική Επανάσταση).




"Zapata" (Diego Rivera 1931-32)

Ο Κάρλος Φουέντες αφηγείται ότι, διασχίζοντας κάποτε μαζί με ένα Βορειοαμερικάνο συγγραφέα τα χωριά της κοιλάδας της Μορέλος, "σταματήσαμε σ ένα ανώνυμο χωριό, ξεχασμένο από τους οδικούς χάρτες και από τις πινακίδες κυκλοφορίας. Ρωτήσαμε έναν αγρότη πώς ονομαζόταν το χωριό. Μας απάντησε: Γκαρντούνιο, σε καιρό ειρήνης. Ζαπάτα, σε καιρό πολέμου".


Στις 10 Απριλίου 1919 άφησε την τελευταία πνοή του οEmiliano Zapata Salazar, αγροτικός ηγέτης της Μεξικάνικης Επανάστασης και επικεφαλής του Απελευθερωτικού Στρατού του Νότου. Έπεσε θύμα ενέδρας στο λατιφούντιο της Τσιμενέκα, στην πολιτεία Μορέλος, όπου πήγαινε να συναντήσει έναν από τους αξιωματικούς του εχθρού που ήθελε δήθεν να παραδοθεί, τον συνταγματάρχη Χεσούς Γκουαχάρδο. Εκτός από την απώλεια ενός μεγάλου επαναστάτη και κοινωνικού αγωνιστή ως προσωπικότητα, ο χαμός του Ζαπάτα σήμανε ουσιαστικά και την διακοπή της Μεξικάνικης Επανάστασης στην πιο ριζοσπαστική εκδοχή της, η οποία επισημοποιήθηκε με την εκλογή του στρατηγού Ομπρεγόν, του εκλεκτού της αναδυόμενης αστικής τάξης του Μεξικού, στο αξίωμα του προέδρου της δημοκρατίας τον επόμενο χρόνο. 

Τρίτη, 9 Απριλίου 2013

Το Παρίσι δεν τελειώνει ποτέ - Enrique Vila-Matas.








Αναδημοσιεύουμε από το εξαιρετικό ιστολόγιο ΝΟ14ΜΕ.



Τη διετία 1974-1976 ο Βίλα-Μάτας έζησε στο Παρίσι και η εμπειρία αυτή έμεινε ανεξίτηλα χαραγμένη στη μνήμη του. Ήταν τότε που έκανε τα πρώτα του βήματα στη λογοτεχνία και είχε την τύχη να βρίσκεται στην πλέον λογοτεχνική πόλη. Χρόνια μετά, με αφορμή μια διάλεξη περί ειρωνείας, διάρκεια τριών ημερών, θα αναφερθεί σε εκείνη την περίοδο, θα μιλήσει για το Παρίσι που δεν τελειώνει ποτέ. Τα όρια ανάμεσα στο βιογραφικό ρεαλισμό και τη μυθοπλασία είναι δυσδιάκριτα και συχνά μπερδεύονται. Μια αναμέτρηση με τη μνήμη.

Σάββατο, 6 Απριλίου 2013

Reflexiones de Fidel: Το καθήκον για την αποτροπή ενός πολέμου στην Κορέα .



Αναδημοσιεύουμε από sierra maestra.



Πριν από λίγες ημέρες μίλησα για τις μεγάλες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα σήμερα. Η ευφυής ζωή προέκυψε στον πλανήτη μας εδώ και περίπου 200.000 χρόνια, εκτός και αν προκύψουν νέα ευρήματα που δείχνουν το αντίθετο.

Μην συγχέετε την ύπαρξη νοήμον ζωής, με την ύπαρξη της ζωής, από τις στοιχειώδεις μορφές στο ηλιακό μας σύστημα που προέκυψαν πριν από εκατομμύρια χρόνια.

Υπάρχει ένας άπειρος αριθμός τρόπων ζωής. Στο εκλεπτυσμένο έργο τους οι πιο εξέχοντες επιστήμονες στον κόσμο συνέλαβαν την ιδέα να αναπαράγουν τους ήχους που ακολούθησαν το Μεγάλο Bang (την Θεωρία Δημιουργίας σύμπαντος), τη μεγάλη έκρηξη που έλαβε χώρα πριν από 13.700 περίπου εκατομμύρια χρόνια.

Αυτή η εισαγωγή θα ήταν πολύ μεγάλη, αν ήταν να εξηγήσει κανείς τη σοβαρότητα ενός γεγονότος τόσο απίστευτου και παράλογου, όπως είναι και η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί σήμερα στην κορεατική χερσόνησο, σε μια γεωγραφική περιοχή όπου σχεδόν 5 εκατομμύρια άνθρωποι βρίσκονται σε αυτό το σημείο από τα 7 δισεκατομμύρια που κατοικούν τον πλανήτη σήμερα.

Πέμπτη, 4 Απριλίου 2013

Κάτω τα χέρια από το σπίτι μου! Η Ισπανία κατά των εξώσεων.





Εντείνονται οι διαμαρτυρίες των Ισπανών πολιτών για τον, συνεχώς αυξανόμενο, αριθμό εξώσεων. Ως αντίδραση, πλέον, χρησιμοποιούν την τακτική της δημόσιας κατακραυγής, ενάντια στους πολιτικούς που αρνούνται να αναθεωρήσουν το νόμο για τις υποθήκες, αναφέρει η γαλλική Liberation.


Μια τέτοια πρόσφατη διαμαρτυρία διοργανώθηκε με μεγάλη μυστικότητα στο σταθμό του μετρό, Ατότσα της Μαδρίτης. Εκεί άρχισαν να μαζεύονται αγανακτισμένοι πολίτες περίπου στις 7:00 πμ, εφοδιασμένοι με σφυρίχτρες και ντουντούκες, περιμένοντας τα μέλη του κοινοβουλίου που επρόκειτο να παρευρεθούν σε ολομέλεια της Βουλής. Ο καθένας κρατούσε δύο χάρτινα πλακάτ, ένα πράσινο για το πάγωμα των εξώσεων που έγραφε «Ναι, είναι εφικτό» και ένα κόκκινο για τους πολιτικούς που έγραφε «Αλλά αυτοί δε θέλουν».

Τετάρτη, 3 Απριλίου 2013

Για τις αθλιότητες των νεοναζί της Χρυσής Αυγής περί του Τσε Γκεβάρα.




Στις 12 Γενάρη 2013 δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα της φασιστικής, νεοναζιστικής οργάνωσης «Χρυσή Αυγή» ένα κατάπτυστο κείμενο που έφερε τον τίτλο «Ρατσιστής και εναντίον των ομοφυλοφίλων ο Τσε Γκεβάρα;». Γνωρίζοντας από πρώτο χέρι τις γκεμπελικές μεθόδους διάδοσης ψεμάτων και συκοφαντιών, ο συντάκτης του λιβελογραφήματος επιχειρεί να ρήξει στον ιδεολογικό βούρκο που κολυμπά ο ίδιος την προσωπικότητα του Τσε. Ακολουθώντας την τακτική της υπερσυντηρητικής δεξιάς στις ΗΠΑ, των κάθε λογής αντικομμουνιστών και ασφαλώς της αντεπαναστατικής κουβανικής μειονότητας της Φλόριντα, οι εγχώριοι νεοναζιστές δεν διστάζουν να πετάξουν λάσπη, να διαδώσουν χυδαία ψέμματα, να διασπείρουν πλήρως αστήρικτες κατηγορίες με σκοπό την σπίλωση του ονόματος του Τσε. 

Τι λένε λοιπόν για τον Τσε οι ιδεολογικοί απόγονοι του Χίτλερ, του Μουσολίνι και των ταγματασφαλιτών;


Αφού χαρακτηρίζει τον Τσε «το επαναστατικό άλλοθι του κάθε βαριεστημένου μεγαλοαστού» (προφανώς τα λαϊκά στρώμματα έχουν ως ήρωες τον Ρούντολφ Ες και τον αιμοσταγή δικτάτορα Πινοσέτ), ο συντάκτης του φασιστικού λιβελογραφήματος προβαίνει σε μια πρώτη γκάφα. Φανερά άσχετος με οτιδήποτε σχετίζεται με τον Γκεβάρα και το κομμουνιστικό κίνημα εκείνης της εποχής, ο χρυσαυγίτης επιχειρεί να παρουσιάσει την απόφαση του Τσε να αναχωρήσει απ’ την Κούβα το 1965 ως αντίδραση στο «νταβατζιλίκι της Μόσχας στα κομμουνιστικά κινήματα» και στην φιλοσοβιετική γραμμή του Φιντέλ Κάστρο. Αστήριχτη, προχειρογραμμένη, φανερά εμπαθής προπαγάνδα ναζιστικών απολιθωμάτων. 

Και αυτό διότι, παρά τις όποιες επι μέρους διαφωνίες είχε με πτυχές της σοβιετικής πολιτικής ο Τσε, ο θαυμασμός και η ευγνωμοσύνη του για τα επιτεύγματα και την στήριξη της ΕΣΣΔ δεν έπαψε να υπάρχει ποτέ. Είναι λογικό οι ιδεολογικοί απόγονοι του Χίτλερ να έχουν “άχτι” τον Γκεβάρα και για έναν επιπρόσθετο λόγο: το γεγονός ότι ο Τσε ουδέποτε έκρυψε τον θαυμασμό του για την ηγετική προσωπικότητα του Ιωσήφ Στάλιν, του σοβιετικού ηγέτη που συνέτριψε κυριολεκτικά τα βάρβαρα ναζιστικά στρατεύματα κατά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Συνεχίζει λοιπόν απτόητος ο χρυσαυγίτης και ενημερώνει τους δύστυχους αναγνώστες του για… «κάποιες άλλες σκέψεις και απόψεις του Αργεντίνου επαναστάτη, τις οποίες οι καπηλευτές των αγώνων του αποκρύπτουν επιμελώς». Ποιές είναι αυτές οι, σύμφωνα με τους νεοναζί, σκέψεις και απόψεις του Τσε; Ότι ο Τσε ήταν ομοφοβικός και ρατσιστής – δηλαδή, με απλά λόγια, σαν τα μούτρα τους. Στην προσπάθεια τους να ταυτίσουν, τεχνηέντως, απόψεις του κομμουνιστή Τσε με την σάπια ιδεολογία τους, οι χρυσαυγίτες αυτογελοιοποιούνται. Δεν αναφέρουν ουδεμία πηγή με αυτούσια ομοφοβική αναφορά του Τσε, πολύ απλά διότι δεν υπάρχει. Αναφέρουν τα “στρατόπεδα εργασίας και επανεκπαίδευσης” για τους ομοφυλόφιλους στην Κούβα ως ένδειξη της – δήθεν – “αρνητικής άποψης” του Τσε για όσους είχαν άλλο σεξουαλικό προσανατολισμό. Αποκρύπτεται όμως πλήρως το γεγονός ότι τα πρώτα χρόνια της Κουβανικής Επανάστασης, οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες επιχειρούσαν την στρατολόγηση ομοφυλόφιλων με στόχο να τους μετατρέψουν σε πληροφοριοδότες ενάντια στην κυβέρνηση του Φιντέλ Κάστρο. Αποκρύπτεται εντέχνως ο ρόλος που ο ιμπεριαλισμός επιφύλασσε σε μέρος του κουβανικού ομοφυλόφιλου πληθυσμού ως στρατολογημένων κατασκόπων ενάντια στην Επανάσταση. 

Αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος που στην Κούβα του 1960 υπήρξαν στρατόπεδα εργασίας, κάτι για το οποίο η κουβανική κυβέρνηση έχει κάνει γενναία αυτοκριτική. Οι ιδεολογικοί, λοιπόν, απόγονοι των εμπνευστών του μεγαλύτερου ολοκαυτώματος της ιστορίας, οι σημερινοί εκφραστές του χυδαιότερου ρατσισμού δε δικαιούνται να ψέγουν την Κούβα και τον Τσε Γκεβάρα για τίποτα απολύτως.

Οι νεοναζί όμως της «Χρυσής Αυγής» δεν αναφέρουν τον Τσε μόνο ως «ομοφοβικό» αλλά και ως «ρατσιστή κατά των μαύρων». Ο συντάκτης μάλιστα του κατάπτυστου άρθρου παραθέτει (προφανώς για να κρύψει την εμπάθεια και την ασχετοσύνη του) δύο σκόρπιες φράσεις του Τσε: η πρώτη έχει καταγραφεί στα «Ημερολόγια Μοτοσυκλέτας» (1952) και η δεύτερη χρονολογείται από την εμπειρία του ανταρτοπολέμου στο Κονγκό (1965). Φυσικά, δεν υπάρχει ούτε καν η παραμικρή προσπάθεια να ερμηνευτούν οι αποσπασματικές αυτές φράσεις και να εξηγηθούν στο χώρο και το χρόνο που γράφτηκαν. Η πρώτη λοιπόν φράση που λέει «Ο νέγρος είναι νωχελικός και ευφάνταστος, ξοδεύει τα χρήματά του για ελαφρότητες και ποτό. Ο ευρωπαίος προέρχεται από μια παράδοση εργασίας και σωτηρίας που τον ακολουθεί σε αυτή τη γωνιά της Αμερικής και τον οδηγεί να προχωρήσει μπροστά».

Η φράση σκοπίμως δεν παρουσιάζεται ολοκληρωμένη. Το πλήρες κείμενο της φράσης του Τσε περιελάμβανε ενδιάμεσα και την εξής πρόταση «Αυτές οι δύο φυλές (σ.σ: εννοεί τους μαύρους και τους φτωχούς πορτογάλους μετανάστες) μοιράζονται τώρα μια κοινή εμπειρία, γεμάτη διαπληκτισμούς και αντιπαραθέσεις. Οι διακρίσεις και η φτώχεια τους ενώνουν σε μια καθημερινή μάχη για την επιβίωση». Η σκέψη αυτή γράφτηκε απ’ το νεαρό τότε Γκεβάρα (24 χρονών), κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του σε χώρες της Λατινικής Αμερικής με τον φίλο του, Αλμπέρτο Γκρανάδο. Σύμφωνα με το βιογράφο του Τσε, τον Τζον Λι Άντερσον, η κατάσταση των γκέτο στο Καράκας είχε σοκάρει το Γκεβάρα ο οποίος ουδέποτε στη ζωή του είχε έλθει σε κοινωνική επαφή με μαύρους ανθρώπους – στην Αργεντινή του 1940 οι έγχρωμοι ήταν απειροελάχιστοι και σίγουρα όχι στο κοινωνικό επίπεδο που βρίσκονταν τότε η οικογένεια Γκεβάρα ντε λα Σέρνα. Πέραν του γεγονότος ότι η φράση αυτή δεν εμπεριέχει τίποτα το συνειδητά “ρατσιστικό” – πρόκειται για την πρώτη παρατήρηση ενός νεαρού που λίγο αργότερα θα ανακάλυπτε τις θλιβερές κοινωνικές ανισότητες των λευκών ενάντια στους μαύρους. Αυτές τις ανισότητες τις είδε σε ακόμη μεγαλύτερη κλίμακα στο Μαϊάμι (όπου παρέμεινε για 30 ημέρες) πριν επιστρέψει στην Αργεντινή.

Η ζωή και δράση του Τσε Γκεβάρα όχι μόνο δεν δείχνει κανενός είδους ρατσισμό κατά των μαύρων, αλλά ακριβώς το αντίθετο: συνεχή αλληλεγγύη στους αγώνες των αφρικανικής καταγωγής πολιτών για κοινωνική χειραφέτηση και έμπρακτη υποστήριξη στους απελευθερωτικούς αγώνες αφρικανικών λαών ενάντια στους λευκούς αποικιοκράτες. Να σημειώσουμε λοιπόν πως, αντίθετα με όσα θέλουν να παρουσιάσουν οι θλιβεροί νεοναζιστές, ο Τσε:

Όπως αναφέρεται στη βιογραφία του Τσε (Τζον Λι Άντερσον, A Revolutionary Life) ο νεαρός Γκεβάρα, μαζί με τον εβραϊκής καταγωγής φίλο του Ραούλ Μελιβόσκι, μετείχε σε έναν απ’ τους ελάχιστους μαθητικούς αντιφασιστικούς πυρήνες στην Αργεντινή του 1940. Μάλιστα ήταν ο μόνος μαθητής που αντέδρασε στη φιλοναζιστική δημαγωγία καθηγητή του στο σχολείο.

Ο Γκεβάρα υπήρξε θερμός υποστηρικτής εθνοτικά μεικτών σχολείων στην Κούβα (λατίνοι, λευκοί, μαύροι) πολύ πριν την ύπαρξη τέτοιου είδους σχολείων στις νότιες Ηνωμένες Πολιτείες.

Φίλος και προσωπικός φύλακας του Γκεβάρα υπήρξε ο αφροκουβανός Χάρυ Βιλέγας Ταμάγιο. Ο Ταμάγιο – γνωστός ως “Πόμπο” – ακολούθησε τον Τσε στις αποστολές του σε Κονγκό και Βολιβία, επέζησε και σήμερα ζει στην Κούβα. Σε κάθε του συνέντευξη, ο “Πόμπο” αναφέρεται στον Τσε σαν φίλο και αδελφό που πάντα του έδειχνε το μέγιστο σεβασμό.

Μιλώντας στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, το 1964, ο Γκεβάρα μίλησε δημόσια υπέρ δύο μαύρων προσωπικοτήτων: του τραγουδιστή-τενόρου Πωλ Ρόμπεσον που είχε διωχθεί στις ΗΠΑ λόγω των κομμουνιστικών του πεποιθήσεων και του δολοφονηθέντος ηγέτη του Κονγκό Πατρίς Λουμούμπα. Στην ίδια ομιλία, ο Γκεβάρα καταφέρθηκε δημόσια ενάντια στο απάνθρωπο άπαρτχαϊντ της Νότιας Αφρικής αλλά και στο ρατσισμό κατά των μαύρων που υπήρχε σε πολλές πολιτείες των ΗΠΑ.

 Να ένα απόσπασμα από την ομιλία του:

 «Θα ‘ρθει μια μέρα που τούτη η Συνέλευση θα έχει αποκτήσει μεγαλύτερη ωριμότητα και θα απαιτήσει τότε από τη βορειοαμερικάνικη κυβέρνηση εγγυήσεις για τη ζωή για τη ζωή του νέγρικου και του λατινοαμερικάνικου πληθυσμού, που ζει σ’αυτή τη χώρα και που στην πλειονότητα του είναι βορειοαμερικάνικος είτε λόγω καταγωγής είτε γιατί έκανε τις ΗΠΑ θετή πατρίδα του. Πως είναι δυνατό να παραστάνει το φρουρό της ελευθερίας εκείνος που σκοτώνει τα ίδια του τα παιδιά και καθημερινά τα ταπεινώνει για το χρώμα που έχει το δέρμα τους; Πως μπορεί να ποζάρει για φρουρός της ελευθερίας εκείνος που αφήνει ελεύθερους τους δολοφόνους των νέγρων και μάλιστα τους προστατεύει και τιμωρεί το νέγρικο πληθυσμό επειδή απαιτεί να γίνουν σεβαστά τα δικαιώματα του ως ελεύθερων ανθρώπων;».

Ο Τσε αποφάσισε να ταξιδέψει στο Κονγκό προκειμένου, να βοηθήσει εκεί, έμπρακτα, τον αγώνα του λαού για ανεξαρτησία και απελευθέρωση απ’ τα δεσμά της αποικιοκρατίας. Έβαζε σε κίνδυνο την ίδια του τη ζωή προκειμένου να δείξει έμπρακτη αλληλεγγύη στους συνανθρώπους του, ασχέτως χρώματος ή φυλής. Είχε στο πλευρό του 100 αφροκουβανούς και συνεργάστηκε με τους εκεί αντάρτες ενάντια στον στρατό των λευκών νοτιοαφρικανών μισθοφόρων. Αργότερα, ο Γκεβάρα προσέφερε βοήθεα στο Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Μοζαμβίκης (Frente de Libertação de Moçambique) στον αγώνα του ενάντια στους λευκούς πορτογάλους αποικιοκράτες.

Συμπέρασμα: Ο Ερνέστο Τσε Γκεβάρα ουδεμία σχέση έχει με οτιδήποτε ρατσιστικό. Οι άθλιες συκοφαντίες του κειμένου που δημοσίευσε η «Χρυσή Αυγή» αντικατοπτρίζουν τις δικές της ιδέες: αυτές του νεοναζισμού, της μισαλλοδοξίας και της ρατσιστικής παράνοιας. Σε πλήρη αντίθεση με τους ιδεολογικούς πατέρες των χρυσαυγητών, ο Τσε δεν ξεχώριζε τους ανθρώπους με βάση το χρώμα του δέρματος, τη φυλή ή την θρησκεια. Ο μόνος διαχωρισμός ήταν αυτός ανάμεσα σε εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους και η θέση του Τσε, όπως άλλωστε και κάθε γνήσιου κομμουνιστή, ήταν πάντοτε και εξ’ ορισμού με τους δεύτερους. Γι’ αυτούς αγωνίστηκε σε όλη του τη ζωή και γι’ αυτούς θυσιάστηκε.

Καλά θα κάνουν τα νεοναζιστικά απομεινάρια του Χίτλερ – του «εκπροσώπου των γερμανικών μονοπωλίων» όπως τον χαρακτήριζε ο Τσε – να μην πιάνουν στο στόμα τους κανέναν απ’ τους ήρωες του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος. Ιδιαίτερα δε το Γκεβάρα, του οποίου η ζωή και η δράση διαφέρουν όσο η μέρα από τη νύχτα σε σύγκριση με την αθλιότητα, την μισανθρωπιά και το ρατσισμό των χρυσαυγίτικων μαντρόσκυλων του Καπιταλιστικού συστήματος.

guevaristas via voria tis athinas

Τρίτη, 2 Απριλίου 2013

Ο Ν. Μαδούρο ξεκινά στον προεκλογικό αγώνα από τη γενέτειρα του Τσάβες


Πηγή: Telesur

Ο υποψήφιος πρόεδρος με το PSUV και προσωρινός πρόεδρος της χώρας, Νικολάς Μαδούρο, ξενικά αύριο (Τρίτη) την προεκλογική του καμπάνια από την πολιτεία Μπαρίνας, γενέτειρα του Ούγκο Τσάβες. Σύμφωνα με το επιτελείο του, ο Μαδούρο θα επαναλάβει την περιοδεία που ακολούθησε ο Τσάβες μέχρι τις εκλογές του Οκτωβρίου, με τον τίτλο "Από τη Σαμπανέτα στο Μιραφλόρες".

Ο υποψήφιος του PSUV έκανε μνεία για "σεβασμό στις ιδέες, στην αληθινή δημοκρατία και στη νίκη με επιχειρήματα έναντι της έλλειψης ανεκτικότητας και των διακρίσεων της δεξιάς". Δεσμεύτηκε ακόμανα συνεχίσει πιστά το "Σχέδιο της Πατρίδας" - το πρόγραμμα του Τσάβες που ανανέωσε τη λαϊκή εντολή τον προηγούμενο Οκτώβρη - και τη διαδικασία της Μπολιβαριανής Επανάστασης.